inhibition – Ελληνικά–English translations

🇬🇧 en el 🇬🇷

inhibition noun

  /ɪnhɪˈbɪʃən/ , /ɪnɪˈbɪʃən/
  • State of being inhibited
  • Stopping or retarding a chemical reaction
 αναστολή
  • Act of inhibiting
 αναστολή, αναχαίτιση, παρεμπόδιση

inhibit verb

  /ɪnˈhɪbɪt/
  • to hold in or hold back; to restrain
 αναστέλλω, αναχαιτίζω

inhibited

κωλυόμενος
Wiktionary Links