discontinue
verb
/ˌdɪskənˈtɪnju/
,
[ˌdɪskʰn̩ˈtʰɪnjʊu̯]
,
[ˌdɪskʰənˈtʰɪnjʊu̯]
,
/~/
|
- cease the ingestion or administration of a drug
|
keskeyttää käyttö,
lopettaa käyttö
|
|
|
lakkauttaa,
lopettaa,
poistaa
|
discontinuative
adjective
|
- lingustics: indicating discontinuation
|
diskontinuatiivinen,
epäjatkuva
|
discontinuity
noun
/ˌdɪs.kɑn.tɪˈnu.ɪ.ti/
,
/ˌdɪs.kɒn.tɪˈnjuː.ɪ.ti/
,
/ˌdɪs.kɒn.tɪˈnu.ɪ.ti/
,
/ˌdɪs.kɔn.tɪˈnjʉː.ɪ.ti/
,
[ˌdɪs.kɑn.tɪˈnu.ɪ.ɾi]
|
- lack of continuity
- subterranean interface
|
epäjatkuvuus
|
- point in the range of a function
|
epäjatkuvuus,
epäjatkuvuuskohta
|