individual
noun
/ɪndɪˈvɪdjʊl/
,
/ɪndɪˈvɪdjʊəl/
,
/ɪndɪˈvɪd͡ʒʊl/
,
/ɪndɪˈvɪd͡ʒʊəl/
,
/ˌɪndə-/
,
/ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əl/
|
- person considered alone
- element belonging to a population
- individual object as contrasted to a class
|
individu
|
individual
adjective
/ɪndɪˈvɪdjʊl/
,
/ɪndɪˈvɪdjʊəl/
,
/ɪndɪˈvɪd͡ʒʊl/
,
/ɪndɪˈvɪd͡ʒʊəl/
,
/ˌɪndə-/
,
/ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əl/
|
- relating to a single person or thing
- intended for a single person
|
individuel
|
|
|
individuel,
individuelle
|
individualism
noun
|
- moral stance
- tendency for a person to act without reference to others
|
individualisme
|
individuality
noun
/ˌɪndɪvɪd͡ʒuˈælɪti/
|
- characteristic of being individual
|
individualité
|
individually
adverb
/ˌɪndə-/
,
/ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əli/
|
- separately, independently
|
individuellement
|
individualize
verb
/ˌɪn.dəˈvɪd͡ʒ(.u).əl.aɪz/
,
/ˌɪn.dɪˈvɪd͡ʒ(.u).əl.aɪz/
|
- to modify something to suit an individual
|
individualiser
|