interrogator – English–Français translations

🇬🇧 en fr 🇫🇷

interrogator noun

  • one who interrogates, a questioner
interrogateur, interrogatrice

interrogate verb

  /ənˈteɹəɡæɪt/ , /ɪnˈteɹəɡæɪt/ , /ɪnˈtɛɹəɡeɪt/ , /ɪnˈtɛɾəɡet/ , /ɪnˈtɛɾəɡeːt/
  • to question or quiz
interroger

interrogative adjective

  /ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/ , [ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv] , [ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
  • asking or denoting a question
interrogatif

interrogation noun

  /ɪnˌteɹ.əˈɡeɪ.ʃən/
  • act of interrogating or questioning
interrogatoire

interrogative noun

  /ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/ , [ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv] , [ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
  • a word implying interrogation
interrogatif

interrogatively adverb

  • in an interrogative manner
interrogativement
Wiktionary Links