abandon
verb
/əˈban.dən/
,
/əˈbæn.dən/
,
/əˈbɛn.dən/
|
- to leave behind or desert; to forsake
|
achterlaten,
verlaten,
begeven,
in de steek laten,
verzaken
|
- to give up control of, surrender
|
opgeven,
prijsgeven
|
- to no longer exercise a right, relinquish a claim to property
|
afstand doen (van),
afzien,
terugnemen
|
- to cast out, expel, reject
|
afwijzen,
verbannen,
verwerpen
|
abandon
noun
/əˈban.dən/
,
/əˈbæn.dən/
,
/əˈbɛn.dən/
|
- a giving up to natural impulses
|
graagte,
ongedwongenheid
|
abandonment
noun
/əˈbeə̯n.d(ə)n.m(ə)nt/
,
/əˈbæn.d(ə)n.m(ə)nt/
,
/əˈbɛə̯n.d(ə)n.m(ə)nt/
|
- maritime law: relinquishment of a property to underwriters
|
abandonnement,
overlating
|
- voluntary leaving of a person
|
achterlating,
het in de steek laten,
het laten zitten van,
verlating,
veronachtzaming,
verwaarlozing
|
|
|
achterlating,
in de steek laten,
verlating
|
- relinquishment of a right, claim or privilege
|
afstand,
het afstand doen van,
het prijsgeven,
opgave,
overgave,
overlating
|
|
|
nonchalence,
ongedwongenheid,
uitbundigheid
|
- refusal to receive freight
|
vrachtweigering
|
abandoned
adjective
/əˈbeə̯n.dənd/
,
/əˈbæn.dənd/
,
/əˈbɛə̯n.dənd/
|
- geology: no longer being acted upon by the geologic forces that formed it
|
geologisch stabiel
|
- no longer maintained, forsaken, deserted
|
in de steek laten,
verlaten
|
- wicked, self-abandoned, given to sin
|
liederlijk,
schaamteloos,
verdorven
|
- free from constraint, uninhibited
|
ongeremd
|