beschuldiging – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

beschuldiging noun

  /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ , /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ , /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/
  • 1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan
accusation, imputation, charge
Wiktionary Links