bijten – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

bijten verb

  /ˈbɛi̯tə(n)/
  • 1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen
 bite
in het zand bijten
bite the dust
blaffende honden bijten niet
barking dogs seldom bite
door de zure appel heen bijten
bite the bullet
Blaffende honden bijten niet
one's bark is worse than one's bite
Wiktionary Links