🇳🇱 nl en 🇬🇧

bijten verb

  /ˈbɛi̯tə(n)/
  • overgankelijk iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen tijdens vechten of om te eten
 bite
in het zand bijten
bite the dust
blaffende honden bijten niet
barking dogs seldom bite
Blaffende honden bijten niet
one's bark is worse than one's bite
door de zure appel heen bijten
bite the bullet
Wiktionary Links