entail – English–Nederlands translations

🇬🇧 en nl 🇳🇱

entail verb

  /enˈtæɪl/ , /ənˈteɪl/ , /ənˈtæɪl/ , /ɛnˈteɪl/ , /ɪnˈteɪl/ , /ɪnˈtæɪl/
impliceren, tot gevolg hebben, verlangen

entailment noun

  /ɛnˈteɪl.mənt/
  • state of being entailed
 implicatie
Wiktionary Links