injunction – English–Nederlands translations

🇬🇧 en nl 🇳🇱

injunction noun

  /ɪnˈd͡ʒʌŋk.ʃən/
  • the act of enjoining
 bevelen, sommeren
  • that which is enjoined; command
 verbod, bevel, gebod, order, sommatie
dwangbevel, gerechtelijk bevel, injunctie
interim injunction judge
voorzieningenrechter
Wiktionary Links