lepel – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

lepel noun

  /ˈlepəɫ/
  • 1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten
 spoon
houten lepel
wooden spoon
met een gouden lepel in de mond geboren
born with a silver spoon in one's mouth
Wiktionary Links