onderbreking – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

onderbreking noun

  /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ , /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/
  • 1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
interruption
  • 2. een kort ophouden van bezigheden als pauze
intermission
Wiktionary Links