verbuiging – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

verbuiging noun

  /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ , /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/
  • 1. naamwoordsflexie
declension, deklinacja
  • 2. het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
warping
Wiktionary Links