verslaving – English–Nederlands translations

🇳🇱 nl en 🇬🇧

verslaving noun

  /vər.ˈsla.vɪŋ/ , /vɛr.ˈsla.vɪŋ(g)/
  • 1. een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is
 addiction
Wiktionary Links