klinken
verb
|
- absoluut een bepaald geluid (klank) voortbrengen
|
sonar
|
- inergatief een glas tegen dat van een ander stoten bij een heildronk, proosten
|
chincar,
chocar
|
- overgankelijk vastspijkeren
|
clavar
|
- overgankelijk met klinknagels vastmaken, vastklinken
|
clavar,
remachar,
roblar
|