ablaut
noun
/ˈɑb.laut/
,
/ˈɑp.lɔut/
,
/ˈɑp.lʌut/
|
- (taalkunde) de op het Indo-Europees teruggaande regelmatige afwisseling van bepaalde wortelklinkers in etymologisch verwante woorden en woorddelen, die niet door de klankomgeving wordt bepaald
|
apophonie
|