onderbreking – Français–Nederlands translations

🇳🇱 nl fr 🇫🇷

onderbreking noun

  /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ , /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/
  • 1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
 interruption
  • 2. een kort ophouden van bezigheden als pauze
 intermission, pause
Wiktionary Links