habitue – Deutsch–English translations

🇬🇧 en de 🇩🇪

habitually adverb

  /həˈbɪtju.əli/ , /həˈbɪt͡ʃu.əli/ , /həˈbɪt͡ʃəli/
  • occurring regularly or usually
 gewöhnlich, gewohnheitsmäßig

habitual adjective

  /-tjʊ-/ , /həˈbɪ.tʃwəl/ , /həˈbɪ.tʃʊ.əl/ , /həˈbɪ.t͡ʃ(w)əl/ , /həˈbɪ.t͡ʃʊ.əl/
  • of or relating to a habit; performed over and over again
  • engaging in some behaviour as a habit
 gewohnt
  • regular or usual
 gewohnt, gewöhnlich, habituell

habitus noun

  /ˈhæ.bɪ.təs/
  • habitude
 Habitus

habitue

Stammgast

habituate

gewöhnen

habituate verb

  /həˈbɪtju.eɪt/ , /həˈbɪt͡ʃu.eɪt/
  • to accustom; to familiarize
 sich gewöhnen, sich einpassen

habituation noun

  /həˌbɪt.juˈeɪ.ʃən/ , /həˌbɪt͡ʃ.uˈeɪ.ʃən/ , /həˌbɪt͡ʃ.ʊˈeɪ.ʃən/
  • act of habituating, or accustoming
 Angewohnheit

🇩🇪 de en 🇬🇧

Habitué

habitué

Habitué noun {m}

Habitué, Habitués   /abiˈty̑eː/ , /habiˈty̑eː/
  • regional (Österreich, Schweiz), sonst veraltet: Person, die immer wieder denselben Ort besucht
 regular
Wiktionary Links