Finger – Deutsch–Nederlands translations
🇩🇪 de nl 🇳🇱
Finger noun {m}
Finger
/ˈfɪŋɐ/
|
|
|---|---|
|
vinger |
fingern verb
finger/fingere/fingre, fingerte, habe gefingert
/ˈfɪŋɐn/
|
|
|---|---|
|
vingeren |
- kleiner Finger
- pink, pinkje
- keinen Finger rühren
- geen hand uitsteken, geen vinger uitsteken, geen vinger verroeren
- jemanden um den kleinen Finger wickeln
- iemand om zijn vinger kunnen winden, iemand om zijn vinger winden
- keinen Finger krumm machen
- geen hand uitsteken, geen vinger uitsteken, geen vinger verroeren
- die Finger von etwas lassen
- zijn handen van iets aftrekken
- den Finger auf die Wunde legen
- de vinger op de wonde plek leggen, de vinger op de zere plek leggen
- jemanden in die Finger bekommen
- iemand in de vingers krijgen, iemand te pakken krijgen
- den Finger am Puls der Zeit haben
- de vinger aan de pols houden
- jemandem auf die Finger klopfen
- iemand op de vingers tikken