borg – Deutsch–Nederlands translations

🇳🇱 nl de 🇩🇪

borg noun

  • 1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag
Bürge
  • 2. borgsom, borgtocht, waarborgsom, cautie
Kaution
  • 3. een gecastreerd mannetjesvarken
Borg

🇩🇪 de nl 🇳🇱

Borg noun {m}

Borg, Borge   /bɔʁk/
  • in den ersten Lebenswochen kastrierter Eber
barg

borgen verb

borge, borgte, habe geborgt   /ˈbɔʁɡn̩/ , /ˈbɔʁɡŋ̍/
  • leihen, verleihen, etwas gegen Versprechen hergeben, jemandem vorübergehend etwas geben
  • leihen, sich etwas gegen Versprechen hergeben lassen, von jemandem vorübergehend etwas nehmen
lenen

-borg

  /-bɔɐ̯k/ , /-bɔɐ̯x/ , /-bɔʁç/
  • Ortsnamengrundwort für Burgen, Festungen, Schlösser sowie dabei befindliche Siedlungen
-burg

Borg noun {m}

Borg   /bɔʁk/
  • redensartlich für den Vorgang des Borgens
pof
Wiktionary Links