Nederlands Deutsch
hond /ˈhɔnd/, /ˈɦɔnt/
  • 1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is
der Hund (Pl.: die Hunde) {m} hʊnt
wilde hond
  • 1. Lycaon pictus, een zoogdier en roofdier uit de orde Carnivora dat veel op een hond lijkt maar daar toch niet onmiddellijk aan verwant is
Afrikaner Wildhund
geen hond kein Arsch ˈkaɪ̯n ˈaʁʃ, ˈkaɪ̯n ˈaːɐ̯ʃ
Grote Hond Großer Hund {m} ˈɡʁoːsɐ ˈhʊnt
als kat en hond wie Katz und Maus
bekend zijn als de bonte hond bekannt sein wie ein bunter Hund bəˈkannt zaɪ̯n viː aɪ̯n ˈbʊntɐ hʊnt
Wiktionary Links