🇩🇪 de nl 🇳🇱

Hut noun {m}

Hut, Hüte   /huːt/
  • an die Kopfform angepasste Kopfbedeckung
  • Mykologie: oberster Teil eines Ständerpilzes und mancher Schlauchpilze
 hoed

hüten verb

hüte, hütete, habe gehütet   /ˈhyːtn̩/
  • transitiv: aufpassen auf, wobei meist Tiere, aber auch Kinder gemeint sind
  • figurativ: an einem Ort bleiben, wobei meistens das Bett gemeint ist
  • für sich behalten; nicht erzählen
 bewaken
  • reflexiv: sich vor etwas oder jemandem in acht nehmen
 opletten
Hut ab
petje af, hoed af
den Hut nehmen
zijn biezen pakken
aus dem Hut zaubern
uit zijn hoed toveren
jemandem geht der Hut hoch
iemand schiet uit zijn slof
seinen Hut nehmen
ontslag nemen

🇳🇱 nl de 🇩🇪

hut noun

  /ɦʏt/
  • (bouwkunde) primitieve behuizing voor mens en huisdier, gemaakt van ter plaatse aanwezig materiaal: hout, plaggen, leem e.d. (een behuizing voor uitsluitend dieren, wordt nooit een 'hut' genoemd)
  • eenvoudige behuizing als vacantieverblijf op een kampeerterrein of in recreatiegebied
 Hütte
  • (scheepvaart) ruimte aan boord van een schip voor werkzaamheden van de bemanning, of als accommodatie voor passagiers
 Kabine
  • schuilgelegenheid in de bergen
 Berghütte
Wiktionary Links
  • Deutsch: Hut
  • Nederlands: hut