Nederlands Deutsch
tong
  • 1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
die Zunge (Pl.: die Zungen) {f} ˈt͡sʊŋə
die Lasche (Pl.: die Laschen) {f} ˈlaʃə
tong
  • 2. wat gesproken wordt
die Sprache (Pl.: die Sprachen) {f} ˈʃpʁaːxə
die Zunge (Pl.: die Zungen) {f} ˈt͡sʊŋə
over de tong gaan in aller Munde sein ɪn ˈalɐ ˈmʊndə zaɪ̯n
zich op zijn tong bijten sich auf die Zunge beißen
zijn tong breken over iets sich an etwas die Zunge abbrechen
zijn hart op zijn tong hebben sein Herz auf den Lippen tragen zaɪ̯n hɛʁt͡s aʊ̯f deːn ˈlɪpn̩ ˈtʁaːɡn̩
zijn hart op zijn tong dragen sein Herz auf der Zunge tragen zaɪ̯n hɛʁt͡s aʊ̯f deːɐ̯ ˈt͡sʊŋə ˈtʁaːɡn̩
zijjn hart op zijn tong dragen sein Herz auf den Lippen tragen zaɪ̯n hɛʁt͡s aʊ̯f deːn ˈlɪpn̩ ˈtʁaːɡn̩
niet het achterste van zijn tong laten zien mit etwas hinter dem Berg halten mɪt ˈɛtvas ˈhɪntɐ deːm ˈbɛʁk ˈhaltn̩
Wiktionary Links