habitus – English–Français translations

🇬🇧 en fr 🇫🇷

habitual adjective

  /-tjʊ-/ , /həˈbɪ.tʃwəl/ , /həˈbɪ.tʃʊ.əl/ , /həˈbɪ.t͡ʃ(w)əl/ , /həˈbɪ.t͡ʃʊ.əl/
  • regular or usual
  • of or relating to a habit; performed over and over again
  • engaging in some behaviour as a habit
habituel

habitually adverb

  /həˈbɪtju.əli/ , /həˈbɪt͡ʃu.əli/ , /həˈbɪt͡ʃəli/
  • occurring regularly or usually
habituellement

habitus noun

  /ˈhæ.bɪ.təs/
  • habitude
habitus

habituation

accommodation

habituation noun

  /həˌbɪt.juˈeɪ.ʃən/ , /həˌbɪt͡ʃ.uˈeɪ.ʃən/ , /həˌbɪt͡ʃ.ʊˈeɪ.ʃən/
  • act of habituating, or accustoming
habituation

habitualization

habituation

habituate verb

  /həˈbɪtju.eɪt/ , /həˈbɪt͡ʃu.eɪt/
  • to accustom; to familiarize
s'accoutumer

🇫🇷 fr en 🇬🇧

habitus noun {m}

  /a.bi.tys/
  • Forme externe d´un cristal
crystal habit
Wiktionary Links