interrogation – English–Français translations

🇫🇷 fr en 🇬🇧

interrogation noun {f}

  /ɛ̃.te.ʁɔ.ɡa.sjɔ̃/ , /ɛ̃.tɛ.ʁɔ.ɡa.sjɔ̃/
  • Question, action d’interroger
question, questioning
  • (Éducation) Examen permettant de vérifier la connaissance ou la compréhension qu’a un élève ou un étudiant d’un domaine qui lui a été enseigné
quiz, test

🇬🇧 en fr 🇫🇷

interrogation noun

  /ɪnˌteɹ.əˈɡeɪ.ʃən/
  • act of interrogating or questioning
interrogatoire

interrogate verb

  /ənˈteɹəɡæɪt/ , /ɪnˈteɹəɡæɪt/ , /ɪnˈtɛɹəɡeɪt/ , /ɪnˈtɛɾəɡet/ , /ɪnˈtɛɾəɡeːt/
  • to question or quiz
interroger

interrogative adjective

  /ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/ , [ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv] , [ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
  • asking or denoting a question
interrogatif

interrogator noun

  • one who interrogates, a questioner
interrogateur, interrogatrice

interrogative noun

  /ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/ , /ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/ , [ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv] , [ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
  • a word implying interrogation
interrogatif

interrogatively adverb

  • in an interrogative manner
interrogativement
Wiktionary Links