interrogative – English–Français translations
🇬🇧 en fr 🇫🇷
interrogative adjective
/ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/
,
/ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/
,
/ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/
,
[ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv]
,
[ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
|
|
|---|---|
|
interrogatif |
interrogative noun
/ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.tɪv/
,
/ˌɪn.təˈɹɒɡ.ə.tɪv/
,
/ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.tɪv/
,
[ˌɪn.təˈɹɑ.ɡə.ɾɪv]
,
[ˌɪn.təˈɹɔɡ.ə.ɾɪv]
|
|
|---|---|
|
interrogatif |
interrogate verb
/ənˈteɹəɡæɪt/
,
/ɪnˈteɹəɡæɪt/
,
/ɪnˈtɛɹəɡeɪt/
,
/ɪnˈtɛɾəɡet/
,
/ɪnˈtɛɾəɡeːt/
|
|
|---|---|
|
interroger |
interrogator noun |
|
|---|---|
|
interrogateur, interrogatrice |
interrogation noun
/ɪnˌteɹ.əˈɡeɪ.ʃən/
|
|
|---|---|
|
interrogatoire |
interrogatively adverb |
|
|---|---|
|
interrogativement |
🇫🇷 fr en 🇬🇧
interrogatif adjective
/ɛ̃.tɛ.ʁɔ.ɡa.tif/
|
|
|---|---|
| interrogative | |
Wiktionary Links
- English: interrogative, interrogative