intermittent – English–Nederlands translations
🇬🇧 en nl 🇳🇱
intermittent adjective
/ˌɪntəˈmɪtn̩t/
,
/ˌɪntɚˈmɪtn̩t/
|
|
|---|---|
|
fluctuerend, intermitterend, met tussenpozen, wederkerend |
intermittently adverb
/ɪn.tərˈmɪt.ənt.lɪ/
|
|
|---|---|
|
af en aan, met onderbrekingen, met tussenpozen |
intermittency noun |
|
|---|---|
|
intermittentie |
Wiktionary Links
- English: intermittent