bell – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

bell noun

  /bɛl/
  • percussive instrument
 dzwon, dzwonek
  • signal at a school
 dzwonek, dzwon
  • the flared end of a brass or woodwind instrument
 czara
  • informal: telephone call
 dzwonek

belle noun

  /bɛl/
  • beautiful woman
 piękność

bells

szel

bells noun

  /bɛlz/
  • the strokes on ship's bells
 szkło
bell pepper
papryka
bell tower
dzwonnica
bell ringer
dzwonnik
bell-bottoms
dzwony
bell jar
dzwon szklany, pokrywka
bell-shaped
dzwonkowaty, dzwonowaty
jingle bell
bubieniec
agogo bell
agogo
bell the cat
narazić się
Wiktionary Links