binding – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

binding noun

  /ˈbaɪndɪŋ/
  • item holding things tightly together
 bezpiecznik

bind verb

  /ˈbaɪ̯n/ , /ˈbaɪ̯nd/
  • transitive put together in a cover, as of books
 oprawiać, oprawić
  • transitive to tie or fasten tightly together, with a cord, band, ligature, chain, etc.
 wiązać, zawiązać
legally binding
prawomocny, prawnie wiążący
dynamic binding
wiązanie dynamiczne
static binding
wiązanie statyczne
Wiktionary Links