branch – English-polski Translations in WikDict

🇬🇧 en pl 🇵🇱

branch noun /bɹænt͡ʃ/ , /bɹɑːnt͡ʃ/
woody part of a tree arising from the trunk	gałąź
area in business or of knowledge, research	gałąź, dział
location of an organization with several locations	filia, oddział, agenda
part that divides like the branch of a tree	rozgałęzienie

branch verb /bɹænt͡ʃ/ , /bɹɑːnt͡ʃ/
to arise from the trunk or a larger branch of a tree to jump to a different location in a program, especially as the result of a conditional statement to produce branches	rozgałęziać się

branching
	odgałęzienie

branched adjective
Having branches	rozgałęziony, rozwidlony

saw off the branch one is sitting on: podcinać gałąź, na której się siedzi, podciąć gałąź, na której się siedzi
executive branch: egzekutywa, władza wykonawcza
legislative branch: legislatura, legislatywa, władza ustawodawcza
branch off: rozgałęziać, skręcać
olive branch: gałązka oliwna
judicial branch: judykatura, judykatywa, władza sądownicza
earthly branch: ziemska gałąź
branch office: ajentura
root and branch: dokładny

Wiktionary Links