branched – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
branch noun
/bɹænt͡ʃ/
,
/bɹɑːnt͡ʃ/
|
|
|---|---|
|
gałąź |
|
gałąź, dział |
|
filia, oddział, agenda |
|
rozgałęzienie |
branched adjective |
|
|---|---|
|
rozgałęziony, rozwidlony |
branching |
|
|---|---|
| odgałęzienie | |
branch verb
/bɹænt͡ʃ/
,
/bɹɑːnt͡ʃ/
|
|
|---|---|
|
rozgałęziać się |
Wiktionary Links
- English: branched