cause – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

cause noun

  /koːz/ , /kɑz/ , /kɒz/ , /kɔz/ , /kɔːz/ , [kʰoːz̥] , [kʰo̞ːz̥] , [kʰɔːz̥]
  • source or reason of an event or action
 przyczyna

cause verb

  /koːz/ , /kɑz/ , /kɒz/ , /kɔz/ , /kɔːz/ , [kʰoːz̥] , [kʰo̞ːz̥] , [kʰɔːz̥]
  • to set off an event or action
 powodować, spowodować

causative adjective

  /ˈkoːzətɪv/ , /ˈkɑzətɪv/ , /ˈkɔzətɪv/ , /ˈkɔːzətɪv/ , [ˈkoː.zə.ɾɪv] , [ˈkɑ.zə.ɾɪv] , [ˈkɔ.zə.ɾɪv]
  • linguistics: expressing cause or causation
 kauzatywny
  • acting as a cause
 przyczynowy

'cause

ponieważ

causative noun

  /ˈkoːzətɪv/ , /ˈkɑzətɪv/ , /ˈkɔzətɪv/ , /ˈkɔːzətɪv/ , [ˈkoː.zə.ɾɪv] , [ˈkɑ.zə.ɾɪv] , [ˈkɔ.zə.ɾɪv]
  • linguistics
 causativum
cause of action
roszczenie
cause of death
przyczyna śmierci
lost cause
przegrana sprawa
cause a stir
wywołać poruszenie, wywoływać poruszenie
first cause
pierwsza przyczyna
cause and effect
ciąg przyczynowo-skutkowy
cause célèbre
głośna sprawa
make common cause
[[angażować|angażować (się)]] w sprawę, [[zaangażować|zaangażować (się)]] w sprawę
Wiktionary Links