common – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

common adjective

  /ˈkɑ.mən/ , /ˈkɑ.mɪn/ , /ˈkɒm.ən/ , /ˈkɒm.ʌn/
  • mutual
 wspólny, wzajemny
  • usual
 zwykły, obiegowy, pospolity, potoczny, powszedni
  • grammar: of the gender resulting from the coalescence of the masculine and feminine genders
 wspólny, męsko-żeński
  • ordinary
 zwyczajny, potoczny
  • found in large numbers or in a large quantity
 pospolity, powszechny

commoner noun

  /ˈkɑ.mə.nɚ/ , /ˈkɒm.ə.nə(ɹ)/
  • member of the common people
 plebs

common noun

  /ˈkɑ.mən/ , /ˈkɑ.mɪn/ , /ˈkɒm.ən/ , /ˈkɒm.ʌn/
  • mutual good
 dobro wspólne

commonality noun

  /ˌkɑ.məˈnæl.ə.ti/ , /ˌkɒm.əˈnæl.ɪ.ti/ , /ˌkɔm.əˈnæl.ə.ti/ , [-ɾi]
  • joint possession of a set of characteristics
  • such shared characteristic
 wzajemność

commonness

nagminność

commons noun

  /ˈkɑmənz/ , /ˈkɒmənz/
  • a central section of an older town
  • the mutual good of all
 teren będący wspólną własnością gminy
common cold
przeziębienie
common bean
fasola, fasola zwyczajna, fasola zwykła, fasolka
common purslane
portulaka pospolita, portulaka warzywna
common crane
żuraw, żuraw zwyczajny
common kestrel
pustułka, pustułka zwyczajna
common sense
zdrowy rozsądek, rozsądek
common quail
przepiórka, przepiórka zwyczajna
common swift
jerzyk
common yarrow
krwawnik pospolity
Wiktionary Links