concomitance – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
concomitance noun
/kənˈkɒmɪtəns/
|
|
|---|---|
|
czynnik towarzyszący |
|
współistnienie, współwystępowanie |
concomitant adjective
/kənˈkɑmətənt/
,
/kənˈkɒmətənt/
,
/kənˈkɒmɪtənt/
,
/kənˈkɔmətənt/
,
[kənˈkɔ̟mətənt]
|
|
|---|---|
|
współistniejący |
Wiktionary Links
- English: concomitance