concretion – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

concrete noun

  /kɔn.kriʈ/ , /kɔŋk.riʈ/ , /kənˈkɹiːt/ , /ˈkɑnkɹit/ , /ˈkɒnkɹiːt/ , /ˌkɑnˈkɹit/ , [kəŋˈkɹiːt] , [ˈkɑŋkɹiːt] , [ˈkɒŋkɹiːt] , [ˌkɑŋˈkɹiːt]
  • building material
beton

concrete adjective

  /kɔn.kriʈ/ , /kɔŋk.riʈ/ , /kənˈkɹiːt/ , /ˈkɑnkɹit/ , /ˈkɒnkɹiːt/ , /ˌkɑnˈkɹit/ , [kəŋˈkɹiːt] , [ˈkɑŋkɹiːt] , [ˈkɒŋkɹiːt] , [ˌkɑŋˈkɹiːt]
  • not abstract
konkretny
  • made of concrete
betonowy, beton

concrete verb

  /kɔn.kriʈ/ , /kɔŋk.riʈ/ , /kənˈkɹiːt/ , /ˈkɑnkɹit/ , /ˈkɒnkɹiːt/ , /ˌkɑnˈkɹit/ , [kəŋˈkɹiːt] , [ˈkɑŋkɹiːt] , [ˈkɒŋkɹiːt] , [ˌkɑŋˈkɹiːt]
betonować

concretion noun

  • action of making something concrete or the result of such an action
  • solid, hard mass thus formed
konkrecja

concretely adverb

  • in a concrete manner
konkretnie

concreter noun

  • concrete worker
betoniarz

concretize verb

konkretyzować, skonkretyzować

concretization noun

  • process of concretizing; result of this
konkretyzacja

concretism noun

  • abstractionist movement
konkretyzm
Wiktionary Links