discontinuation – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

discontinuation noun

  • quitting a course of treatment with a drug
 odstawienie
  • interruption of continuity
 zaprzestanie

discontinuance

umorzenie

discontinue verb

  /ˌdɪskənˈtɪnju/ , [ˌdɪskʰn̩ˈtʰɪnjʊu̯] , [ˌdɪskʰənˈtʰɪnjʊu̯] , /~/
  • stop a process
 przerwać, przerywać, zaprzestawać, zaprzestać
Wiktionary Links