disorder – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
disorder noun
/dɪsˈɔɹdɚ/
,
/dɪsˈɔːdə(ɹ)/
,
/dɪzˈɔːɹdəɹ/<q:obsolete><ref:{{R:Jespersen MEGoHP|I|6.64|203}}>
|
|
|---|---|
|
zaburzenie |
|
nieporządek, bezład, nieład |
|
anarchia, bezład, chaos, dezorganizacja |
disordered adjective
/dɪsˈɔɹdɚd/
,
/dɪsˈɔːdəd/
|
|
|---|---|
|
bezładny |
- mental disorder
- choroba psychiczna, zaburzenie psychiczne
- personality disorder
- zaburzenie osobowości
- attention deficit hyperactivity disorder
- zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, ADHD, zaburzenia hiperkinetyczne, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z brakiem koncentracji uwagi
- social anxiety disorder
- fobia społeczna
- delusional disorder
- paranoja
- major depressive disorder
- dystymia
- generalized anxiety disorder
- zespół lęku uogólnionego
- body dysmorphic disorder
- dysmorfofobia
- bipolar disorder
- zaburzenia dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe
Wiktionary Links
- English: disorder