disquiet – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

disquiet noun

  /dɪsˈkwaɪ.ət/ , /dɪsˈkwaɪ.ɪt/
  • want of quiet
 niepokój, zaniepokojenie

disquiet verb

  /dɪsˈkwaɪ.ət/ , /dɪsˈkwaɪ.ɪt/
  • To make (someone) worried or anxious
 niepokoić, zaniepokoić

disquietness noun

  • state or quality of being disquiet or disturbed
 niepokój, zaniepokojenie

disquieting adjective

  • Causing mental trouble
 niepokojący, zatrważający

disquieting noun

  • act which disquiets
 niepokojenie
Wiktionary Links