disruption – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

disruption noun

  /dɪsˈɹʌpʃən/ , /dɪzˈɹʊpʃən/ , /dɪzˈɹʌpʃən/
  • interruption
 zakłócenie

disrupt verb

  /dɪsˈɹʌpt/ , /dɪzˈɹʊpt/ , /dɪzˈɹʌpt/
zaburzać, zaburzyć

disruptive adjective

  /dɪsˈɹʌptɪv/ , /dɪzˈɹʊptɪv/ , /dɪzˈɹʌptɪv/
  • causing disrupt or unrest
 rozpraszający, zakłócający spokój
Wiktionary Links