domestic – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

domestic adjective

  /-stək/ , /dəˈmes.tɪk/ , /dəˈmɛs.tɪk/
  • (of a domesticated animal) kept by someone
  • of or relating to activities normally associated with the home, wherever they actually occur
  • of or relating to the home
 domowy
  • internal to a specific country
 krajowy

domesticate verb

  /-kɪt/ , /-stə-/ , /dəˈmɛ.stɪ.keɪt/ , /dəˈmɛ.stɪ.kət/
  • (transitive) to adapt to live with humans
 udomowić, udamawiać, udomawiać, udomowiać
  • (intransitive) to adapt to live with humans
 udamawiać się, udomawiać się, udomowiać się, udomowić się

domesticated adjective

  • selectively bred to live with or around humans
 udomowiony

domestically

domowo

domesticity noun

  • affection for the home
 domowe zacisze

domestication noun

  • the action of taming
 udomowienie
domestic violence
przemoc domowa
gross domestic product
produkt krajowy brutto, PKB
domestic cat
kot domowy
domestic partner
konkubent, konkubentka, konkubin, konkubina, nieślubna, nieślubny
domestic duck
kaczka
domestic dog
pies domowy
domestic debt
dług państwowy
domestic policy
polityka krajowa, polityka wewnętrzna
domestic pigeon
gołąb domowy
Wiktionary Links