dopalacz – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

dopalacz noun

  /dɔˈpalat͡ʃ/
  • (potocznie, potoczny) substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym
  • (technologia, technika, techniczny) (lotnictwo, lotniczy) w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika;
  • (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność;
 afterburner

dopalacz

designer drug
Wiktionary Links