edge

🇬🇧 en pl 🇵🇱

edge noun /ed͡ʒ/ , /ɛd͡ʒ/
in graph theory: any of the pairs of vertices in a graph joining line between two vertices of a polygon place where two faces of a polyhedron meet any sharp terminating border; a margin; a brink; extreme verge	krawędź
boundary line of a surface	krawędź, kraniec, obrzeże, rąbek, skraj
thin cutting side of the blade of an instrument	ostrze
an advantage	przewaga

EDGE
	EDGE

edging
	edging

cutting edge: czołówka, ostra krawędź noża
leading edge: czołówka, krawędź natarcia
cutting-edge: innowacyjny, nowatorski, pionierski, prekursorski, przełomowy, rewolucyjny
set someone's teeth on edge: działać na nerwy, grać na nerwach, podrażniać, podrażnić
on edge: spięty
knife-edge: ostrze noża
on the edge: na granicy, na krawędzi, na skraju
on the edge of one's seat: w napięciu
bleeding edge: bardzo nowoczesna rzecz

EDGE noun
(telekomunikacja) rodzaj transmisji radiowej o prędkości 300–400 Kb/s	EDGE

Wiktionary Links