end – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

end noun

  /iːnd/ , /ɛnd/ , /ɪnd/
  • extreme part
koniec, krawędź, kraj
  • death
koniec, śmierć
  • period in curling
meta

end verb

  /iːnd/ , /ɛnd/ , /ɪnd/
  • intransitive: be finished, be terminated
kończyć
  • transitive: finish, terminate (something)
skończyć, zakończyć

ending

końcówka

ending noun

  /ˈɛndɪŋ/
  • termination or conclusion
dowcipny
  • last part of something
finał

end- prefix

  /ɛnd/
endo-

-ended

zakończony

🇵🇱 pl en 🇬🇧

Wiktionary Links