entail – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

entailment noun

  /ɛnˈteɪl.mənt/
  • state of being entailed
 implikacja, wynikanie

entail noun

  /enˈtæɪl/ , /ənˈteɪl/ , /ənˈtæɪl/ , /ɛnˈteɪl/ , /ɪnˈteɪl/ , /ɪnˈtæɪl/
  • that which is entailed
 majorat, ordynacja

entail verb

  /enˈtæɪl/ , /ənˈteɪl/ , /ənˈtæɪl/ , /ɛnˈteɪl/ , /ɪnˈteɪl/ , /ɪnˈtæɪl/
nieść za sobą, pociągać za sobą, pociągnąć za sobą, wiązać się z
  • settle or fix inalienably on a person or thing
 przekazać jako ordynację lub majorat, przekazywać jako ordynację lub majorat
Wiktionary Links