🇵🇱 pl en 🇬🇧

faktoring noun

  /fakˈtɔrʲĩŋk/
  • (ekonomia, ekonomiczny) forma pośrednictwa handlowo-finansowego, polegająca na wykupie przez jeden podmiot (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności drugiego podmiotu (faktoranta) i przekazaniu przed czasem pierwotnemu wierzycielowi jego należności z potrąceniem określonej prowizji, a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu jej; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi;
 factoring
faktoring mieszany
mixed factoring
faktoring niepełny
recourse factoring
faktoring pełny
non-recourse factoring
Wiktionary Links