fight – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
fight verb
/faɪt/
,
/fɑɪt/
,
/fəɪt/
,
[fəɪʔ]
,
[fʌɪt]
|
|
|---|---|
|
walczyć, bić |
|
walczyć |
fight noun
/faɪt/
,
/fɑɪt/
,
/fəɪt/
,
[fəɪʔ]
,
[fʌɪt]
|
|
|---|---|
|
bitwa, bój, batalia |
|
bójka, bitwa, bój |
|
bitwa, walka |
|
walka |
|
bitwa, starcie |
|
bojowość |
fighting adjective
/ˈfaɪ.tɪŋ/
,
/ˈfɑɪ.tɪŋ/
,
/ˈfʌɪ.tɪŋ/
,
[ˈfaɪ.ɾɪŋ]
,
[ˈfɑɪ.ɾɪŋ]
,
[ˈfʌɪ.ɾɪŋ]
|
|
|---|---|
|
bijący się, walczący, wojujący |
- fight back
- bronić się, obronić się, stawiać opór, stawić opór, kontratakować, nadrabiać, nadrobić, powstrzymać, powstrzymywać
- fight like cat and dog
- żyć jak pies z kotem
- fight off
- zwalczać, zwalczyć
- snowball fight
- śnieżki
- fight for one's life
- walczyć ze śmiercią
- fight fire with fire
- wybijać klin klinem, wybić klin klinem
- bitch fight
- walka ciot, walka pedałów, walka dziwek
- fight to the death
- walka na śmierć
- put up a fight
- stawiać opór, stawić opór
Wiktionary Links
- English: fight