🇬🇧 en pl 🇵🇱

finite adjective

  /ˈfaɪ.naɪt/ , /ˈfɑe.nɑet/ , [ˈfaɪ.nʌɪt] , [ˈfɑe̯.nɑe̯t]
  • Having an end or limit; (of a quantity) constrained by bounds; (of a set) whose number of elements is a natural number.
 skończony, ograniczony
  • (grammar) Limited by (i.e. inflected for) person or number. [from 19th c.]
 określony
finite verb
czasownik odmienny
non-finite verb
czasownik nieodmienny
finite field
ciało skończone
finite-dimensional
skończeniewymiarowy
Wiktionary Links