grunt – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

grunt noun

  /ɡrũnt/
  • powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren
 ground, land
  • warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać
 soil
  • dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia)
 bottom
  • (przenośnie, przenośnia) zasada, podstawa (najczęściej używane we frazeologizmach)
 base
  • obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej)
 land, ground
  • (budownictwo) substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
 undercoat
podatny grunt
breeding-ground
badać grunt
test the waters
wybadać grunt
test the waters

🇬🇧 en pl 🇵🇱

grunt noun

  /ɡɹʊnt/ , /ɡɹʌnt/
  • cry of a pig
 chrumkanie
  • short, snorting sound
 chrząknięcie

grunt verb

  /ɡɹʊnt/ , /ɡɹʌnt/
  • of a person: to make a grunt or grunts
  • of a pig: to make a grunt or grunts
 chrząkać
grunt work
czarna robota, robota głupiego
Wiktionary Links