high – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
high adjective
/haɪ/
,
[haɪ̯]
|
|
|---|---|
|
wysoki |
|
na haju, naćpany, zaćpany |
high adverb
/haɪ/
,
[haɪ̯]
|
|
|---|---|
|
wysoko |
Highness noun |
|
|---|---|
|
wysokość |
highness |
|
|---|---|
| wzniosłość | |
highness noun
/ˈhaɪnəs/
|
|
|---|---|
|
mość |
- high tide
- przypływ
- high-pitched
- ostry, przenikliwy, przeraźliwy, wysoki
- high five
- piątka, przybijać piątkę, przybić piątkę
- high school
- szkoła średnia
- high priest
- arcykapłan
- high jinks
- błazenada, błazeństwo, błaznota, głupawka
- high jump
- skok wzwyż
- high-end
- luksusowy, z górnej półki
- high treason
- zdrada stanu