impertinent – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
impertinent adjective
/ɪmˈpɜː.tɪ.nənt/
,
/ɪmˈpɝ.tɪ.nənt/
,
/ɪmˈpɝt.nənt/
|
|
|---|---|
|
impertynencki, bezczelny, arogancki, bezwstydny, hucpiarski, tupeciarski |
|
niestosowny, niemający związku |
impertinence noun
/ɪmˈpɜː.tɪ.nəns/
,
/ɪmˈpɝ.tɪ.nəns/
,
/ɪmˈpɝt.nəns/
|
|
|---|---|
|
arogancja, bezczelność, bezwstydność, hucpiarstwo, impertynencja, impertynenckość |
impertinently adverb |
|
|---|---|
|
impertynencko |
Wiktionary Links
- English: impertinent