individual – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

individual noun

  /ɪndɪˈvɪdjʊl/ , /ɪndɪˈvɪdjʊəl/ , /ɪndɪˈvɪd͡ʒʊl/ , /ɪndɪˈvɪd͡ʒʊəl/ , /ˌɪndə-/ , /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əl/
  • person considered alone
 indywiduum, jednostka
  • individual object as contrasted to a class
 indywidualny, osobnik
  • single human as legal subject
 osoba fizyczna

individual adjective

  /ɪndɪˈvɪdjʊl/ , /ɪndɪˈvɪdjʊəl/ , /ɪndɪˈvɪd͡ʒʊl/ , /ɪndɪˈvɪd͡ʒʊəl/ , /ˌɪndə-/ , /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əl/
  • intended for a single person
 indywidualny
  • relating to a single person or thing
 indywidualny, oddzielny, pojedynczy

individualism noun

  • moral stance
  • tendency for a person to act without reference to others
 indywidualizm

individuality noun

  /ˌɪndɪvɪd͡ʒuˈælɪti/
  • characteristic of being individual
 indywidualność

individually adverb

  /ˌɪndə-/ , /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒ(u)əli/
  • separately, independently
 indywidualnie

individualization noun

  • act of individualizing
 indywidualizacja

individualize

indywidualizować
individual sport
sport indywidualny
reptilian individual
gad
individual time trial
jazda indywidualna na czas
Wiktionary Links